Indywidualne Formy Życia Konsekrowanego – Stan Dziewic Konsekrowanych

Indywidualne formy życia konsekrowanego – https://konsekrowane.org/

Stan Dziewic Konsekrowanych Ordo Virginum Consecratarum to najstarszy (po kapłaństwie), bo sięgający czasów apostolskich,[1] stan życia poświęconego Bogu.

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa dziewice pozostawały w swoich rodzinach, pod opieką biskupa. Od IV w., kiedy to powstają pierwsze wspólnoty mniszek, spotykamy dziewice żyjące w świecie i dziewice mniszki.

W XIII w. biskupi zgromadzeni na Drugim Soborze Laterańskim zdecydowali, że konsekrację dziewic mogą otrzymać jedynie mniszki. Ta sytuacja trwała aż do XX w., kiedy to dekretem  Kongregacji Kultu Bożego przywrócono (na wniosek biskupów zgromadzonych na  Drugim Soborze Watykańskim) możliwość udzielania konsekracji dziewicom żyjącym w świecie.

Dziewictwo konsekrowane jest uznaną przez Kościół pełnoprawną formą życia konsekrowanego. (KPK kan. 604) Akt publicznego zobowiązania (profesji) do przestrzegania w życiu rad ewangelicznych nie dokonuje się jednak przez złożenie ślubów, ale poprzez liturgiczną konsekrację dokonaną przez biskupa.

Dziś używamy określenia „konsekracja” w wielu różnych znaczeniach. Tutaj należy je rozumieć jako  benedictio constitutiva, czyli błogosławieństwo ustanawiające, na mocy którego osoba zostaje włączona do jednego ze stanów – ‘ordo[2].  Kodeks Prawa Kanonicznego zastrzega prawo dokonywania takiej konsekracji dla biskupa. (KPK kan.1169  § 1).

Konsekracja dziewicy jest liturgicznym aktem mistycznych zaślubin dziewicy przez Chrystusa, Syna Bożego. (KPK kan. 604)

(Dziewica) … zmienia swój status, przestaje być tym, kim była dotychczas, staje się persona sacra’, jako własność samego Boga. Od tej chwili (…) jej dziewictwo przestaje być sprawą indywidualną, lecz przyjmuje wymiar społeczny, przede wszystkim religijny i eklezjalny, gdyż jest poświęcone Bogu oraz wyraża związek oblubieńczy, jaki powstaje między Chrystusem a dziewicą.[3]

Istotą charyzmatu dziewicy konsekrowanej jest to kim ona jest, a nie to, co robi. … Jest ona rzeczywistością, która ma wartość obecności., (…) Istota jej powołania … polega na tym, by w byciu konsekrowaną przywoływać i uobecniać rzeczywistość transcendentną, której jest nosicielką na sposób fizyczny. [4] Ona uobecnia miłość Chrystusa do Kościoła Oblubienicy.

Nasza parafia cieszy się obecnością dziewicy konsekrowanej.

W dniu 25. marca 1999 r. Pani Wanda Kiołbasa OV otrzymała konsekrację z rąk Arcybiskupa Damiana Zimonia. Była to jedna z pierwszych konsekracji w naszej ojczyźnie.


[1] Dekret Świętej Kongregacji Kultu Bożego, Prot. N. 600/70; w: Obrzędy Konsekracji Dziewic, Katowice, Księgarnia św. Jacka, 2001.

[2] Ks. Krzysztof Konecki, Konsekracja dziewic w odnowie liturgicznej Soboru Watykańskiego II, Włocławek, 1997, s. 131.

[3] Tamże, s. 238.

[4] Tamże, s. 279.