Uroczystość Zwiastowania Pańskiego – komentarz do czytań

Iz 7,10-14 – Panna pocznie i porodzi Syna
Hbr 10,4-10 – Chrystus przychodzi pełnić wolę Ojca
Łk 1,26-38 – Maryja pocznie i porodzi Syna

            Dzisiejsza liturgia słowa pełna jest, w ludzkim rozumieniu, paradoksów. Najpierw widzimy, że to Bóg jako pierwszy wychodzi na poszukiwanie człowieka. Przykładem tego jest scena opisana przez proroka Izajasza, dotycząca króla Achaza, który odwraca się od Boga. Dalej autor Listu do Hebrajczyków ukazuje sytuację zupełnie niezrozumiałą przez człowieka. Oto bowiem przez posłuszeństwo Jezusa Ojcu dokonuje się uświęcenie całej ludzkości. I wreszcie w scenie zwiastowania, opisanej przez św. Łukasza, ludzki sposób myślenia staje się daremnym trudem. Aby zatem móc przyjąć dzisiejsze słowo Boże, potrzeba nam głębokiej wiary.

            Nie tyle chciejmy więc zrozumieć Boże plany, co stańmy wobec nich w postawie pokory i adoracji.

Niedziela Miłosierdzia Bożego – komentarz do czytań

Dz 4,32-35 – Jeden duch i jedno serce wspólnoty chrześcijańskiej
1 J 5,1-6 – Naszą siłą jest nasza wiara
J 20,19-31 – Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli

            Myślą przewodnią liturgii słowa, która przedstawiona jest w trzech obrazach, jest wiara. Najpierw w Dziejach Apostolskich opisane jest życie pierwszej społeczności chrześcijańskiej w Jerozolimie. Braterskie i wspólnotowe relacje między jej członkami są wyrazem wiary w zmartwychwstanie. Natomiast wskazówki św. Jana Apostoła, pisane do wspólnoty w Małej Azji, mówią o sile wiary, która jest zwycięska ponad wszystko. Wiara bowiem bazuje na Chrystusie, który przyszedł i jest wciąż obecny pośród swego ludu. Dlatego musimy ciągle stawać w szeregu ze św. Tomaszem, który potrzebował namacalnych dowodów, aby uwierzyć, i prosić o dar głębokiej wiary i miłości. Bo kto kocha, wszystko rozumie.

            Przyjmijmy zatem dzisiejsze słowo z wielką miłością.

Poniedziałek w oktawie Wielkanocy – komentarz do czytań

Dz 2,14.22-33 – Piotr głosi zmartwychwstanie Chrystusa
Mt 28,8-15 – Chrystus zmartwychwstały ukazuje się niewiastom

            Spotkanie z Chrystusem zmartwychwstałym rodzi w sercu zawsze głęboki pokój. Jednakże najpierw musi być ze strony człowieka wysiłek poszukiwania Chrystusa, podobny do tego, jaki podjęły niewiasty, o których usłyszymy w dzisiejszym fragmencie Ewangelii. Słuchając zaś lekcji z Dziejów Apostolskich, widzimy, że do zdobycia pokoju serca potrzebne jest przyjęcie kerygmatu, czyli fundamentalnej prawdy wiary, i nawrócenie. Ten fakt od początku istnienia chrześcijaństwa dla przeciwników krzyża był prawdą bardzo niewygodną i trudną. Stąd też próbowano ją sfałszować, a nawet ośmieszyć.

            Jednak prawdziwe przyjęcie słowa Bożego uzdalnia do odważnego stawania po stronie prawdy.

Życzenia Wielkanocne

risen_christ

„Prawica Pańska wysoko wzniesiona,
prawica Pańska moc okazuje.
Nie umrę, lecz będę żył
i głosił dzieła Pańskie. (…)

Kamień odrzucony przez budujących
stał się kamieniem węgielnym.
Stało się to przez Pana:
cudem jest w oczach naszych.
Oto dzień, który Pan uczynił:
radujmy się zeń i weselmy! ”

Psalm 118

Z okazji świąt Wielkanocnych życzymy, by Jezus Chrystus Zmartwychwstały
napełnił Was pokojem i wiarą, niech da siłę w pokonywaniu trudności i pozwoli
z ufnością patrzeć w przyszłość. Duch Święty niech umacnia Wasze dobre pragnienia
i objawia prawdę o Zmartwychwstałym Synu Bożym.

Błogosławionych Świąt i radosnego świętowania. Alleluja!

Niedziela Wielkanocna Zmartwychwstania Pańskiego
– komentarz do czytań

Dz 10,34a.37-43 – Świadectwo św. Piotra o zmartwychwstaniu
Kol 3,1-4 – Dążcie tam, gdzie jest Chrystus
J 20,1-9 – Apostołowie przy grobie Zmartwychwstałego

            Doświadczenie pustego grobu było dla Apostołów wielkim przeżyciem i jakby zrodzeniem  na  nowo  wiary w  ich  życiu.  Świadczą  o  tym  lakoniczne   słowa   św.   Jana z dzisiejszej Ewangelii, który napisał o sobie, że „ujrzał i uwierzył”. Doświadczenie zmartwychwstania na tyle wzmocniło wiarę św. Piotra, że bez żadnej obawy, o czym usłyszymy  w  Dziejach  Apostolskich,  stanął  w  domu  rzymskiego   setnika   Korneliusza w  Cezarei  i  wygłosił jedną z pierwszych swoich katechez. My też, na wzór Apostołów Jana i Piotra, biegnących do pustego grobu, powinniśmy ujrzeć i uwierzyć. Co więcej, jak powie z kolei św. Paweł, powinniśmy „dążyć do tego, co w górze”, czyli być świadkami Chrystusa.

            Niech słowo Boże wzmocni w nas żywą wiarę.

Niedziela Palmowa Męki Pańskiej – komentarz do czytań

Iz 50,4-7 – Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i wiem, że nie doznam wstydu
Flp 2,6-11 – Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył
Mk 14,1–15,47 – Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa

        Proroctwo Izajasza, które usłyszymy w pierwszym czytaniu, mówi o wielkim cierpieniu i zniewagach, jakie miał doznać Sługa Jahwe, którym jest Jezus Chrystus. I rzeczywiście proroctwo to spełniło się bardzo dokładnie. Usłyszymy o tym w Ewangelii według św. Marka, która z kolei jest opisem męki i śmierci Chrystusa. Warto jednak w dzisiejszych czytaniach zauważyć element ogromnego zaufania, jakie ma Syn Boży do swojego Ojca. Jezus bowiem wie, że „wstydu nie dozna”. I tak też się stało. Św. Paweł napisze w Liście do Filipian, że „Bóg wywyższył Chrystusa nad wszystko i darował Mu imię ponad wszelkie imię”.

           Słuchając bogatej dzisiaj liturgii słowa, uczmy się posłuszeństwa Bogu we wszystkim, co On nam daje.