Uroczystość Wszystkich Świętych – komentarz do czytań

Ap 7,2-4.9-14 – Wielka rzesza zbawionych
1 J 3,1-3 – Ujrzymy Boga takim, jaki jest
Mt 5,1-12a – Osiem błogosławieństw

            Apokalipsa, z greckiego apokalypto, oznacza „odsłaniać” lub też „objawiać”. Dzisiejsze pierwsze czytanie jest takim swoistego rodzaju objawieniem tego, co nastąpi na końcu czasów. Św. Jan opisuje wizję nieba, a w nim uwielbianie Boga przez niezliczone zastępy świętych. Wizja ta została niejako uzupełniona przez tego samego autora w Liście, którego fragment również dziś usłyszymy. To wszystko, co opisuje św. Jan nie jest jakąś legendą lub pobożnym życzeniem, ale jest to rzeczywistość, do której każdy ochrzczony jest zaproszony przez samego Boga. Potrzeba tylko z uwagą wsłuchać się w program drogi do świętości, wyznaczony z kolei przez Ewangelię, i ten program próbować realizować.

            Słuchajmy z uwagą słowa Bożego.

XXX Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Jr 31,7-9 – Pan wybawił swój lud
Hbr 5,1-6 – Chrystus kapłanem na wieki
Mk 10,46-52 – Uzdrowienie niewidomego

            Całe życie Zbawiciela było spełnieniem proroctw Starego Testamentu. W sposób szczególny widać to w zestawieniu dzisiejszego fragmentu Księgi proroka Jeremiasza i wydarzenia opisanego przez św. Marka. Gdy więc Jeremiasz obwieszcza powrót Izraela z niewoli i każe radość tę głosić wszystkim, to Ewangelia dzisiejsza widzi spełnienie tego proroctwa w przechodzeniu Chrystusa przez Jerycho. Gdy prorok zachwyca się, że w powracającym tłumie są niewidomi i chromi, to Ewangelista wskazuje, że tak dzieje się autentycznie dzięki cudom Chrystusa. Przytoczone przykłady mówią, że rzeczywiście Chrystus wypełnił i wypełnia proroctwa, mówiące o Jego królowaniu.

            Otwórzmy oczy i uszy, aby doświadczyć uzdrawiającej mocy słowa Bożego.

XXIX Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Iz 53,10-11 – Cena zbawienia
Hbr 4,14-16 – Przybliżmy się z ufnością do Chrystusa
Mk 10,35-45 – Przełożeństwo jest służbą

            Fragment dzisiejszego proroctwa Izajasza to urywek czwartej pieśni wychwalającej Sługę Jahwe. Z wcześniejszej lektury Pisma Świętego wiemy, że tym Sługą jest Jezus. I dzisiejsza liturgia słowa opisuje nam, jak wielką cenę musiał złożyć Jezus za nasze zbawienie. Księga Izajasza mówi o niewyobrażalnym cierpieniu, które wręcz zmiażdżyło Sługę Jahwe – Chrystusa. Ewangelia Marka powie na przykładzie wydarzenia, które miało miejsce pośród Apostołów, że Chrystus, będąc Bogiem, stał się sługą wszystkich. Potwierdzeniem tego jest List do Hebrajczyków, widzący w Chrystusie Arcykapłana, doświadczonego we wszystkim oprócz grzechu.

            Wsłuchując się w dzisiejsze czytania, umacniajmy się zachętą: „przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski”.

XXVIII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Mdr 7,7-11 – Mądrość to skarb najcenniejszy
Hbr 4,12-13 – Skuteczność słowa Bożego
Mk 10,17-30 – Rada dobrowolnego ubóstwa

            Dziś liturgia słowa tchnie wielkim radykalizmem. Najpierw usłyszymy piękny hymn pochwalny Mądrości. Dla autora tej Księgi nie ma żadnej rzeczy ani wartości, którą by można przedłożyć nad mądrość. Następnie autor Listu do Hebrajczyków pokaże nam, jak bardzo mocne i skuteczne jest słowo Boże, dla którego nie ma przeszkody i potrafi wszystko przeniknąć i odkryć. I wreszcie Ewangelia, w której Chrystus stawia wszystko na jedną kartę i żąda od uczniów całkowitego zaufania. Takie jest słowo Boże i takie musi być życie chrześcijan – radykalne i konsekwentne. Dopiero gdy podejmiemy trud radykalizmu, paradoksalnie będziemy mogli przeżywać radość z naszego chrześcijańskiego powołania.

            Pozwólmy więc działać słowu z tą mocą.

XXVII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Rdz 2,18-24 – Stworzenie niewiasty
Hbr 2,9-11 – Chrystus, który uświęca, jak i ludzie, którzy mają być uświęceni, z jednego są wszyscy
Mk 10,2-16 – Co Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela

            Za chwilę usłyszymy w liturgii słowa czytania, które kierują naszą myśl do początku stworzenia i pierwotnego zamysłu Pana Boga. Księga Rodzaju wskazuje najpierw, że to sam Bóg chciał, aby człowiek istniał jako mężczyzna i kobieta, tworząc najpierw małżeństwo, a później wspólnotę rodzinną. Ewangelia natomiast objawia nam zamysł Boga wobec samego małżeństwa, które winno być nierozerwalne i stworzone przez mężczyznę i kobietę. Z tekstów tych przebija prawda, że małżeństwo nie jest tylko prawnym kontraktem, ale należy do podstawowego porządku ludzkiego.

      Zechciejmy zatem uwierzyć słowu Boga, a nie pogłoskom, którym ulegli Żydzi z dzisiejszej Ewangelii, a które to pogłoski zagrażają również współczesności.

XXVI Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Lb 11,25-29 – Nie zazdrościć darów Bożych
Jk 5,1-6 – Niegodziwi bogacze
Mk 9,38-43.45.47-48 – Zazdrość. Zgorszenie

            Liturgia słowa z dzisiejszej niedzieli po raz kolejny jest niczym miecz ostry, który rozdziela ludzkie niegodziwości od tego, co Boże. Księga Liczb piętnuje zazdrość, która pojawiła się w najbliższym otoczeniu Mojżesza. Podobna postawa, którą przyjęli Apostołowie, została potępiona przez Chrystusa w Ewangelii. Nic dziwnego, że słowo Boże tak jednoznacznie rozprawia się z tą wadą. Zazdrość bowiem, jak poucza nas o tym tradycja  Kościoła, jest początkiem wielu innych grzechów. Zamyka ona oczy na dary Boga i na potrzeby drugiego człowieka, i zasklepia serce tylko wokół własnych żądz i pragnień.

            Pozwólmy słowu Bożemu postawić nas w prawdzie o nas samych i w ten sposób wprowadzić na drogę zbawienia.