XIX Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

1 Krl 19,4-8 – Cudowny pokarm przywraca siły Eliaszowi
Ef 4,30-5,2 – Naśladować Boga, który objawił swoją miłość w Chrystusie
J 6,41-51 – Chleb żywy, który zstąpił z nieba

                Wydarzenie    opisane   w   pierwszym   czytaniu   jest    dobrą    ilustracją   prawdy z dzisiejszej perykopy ewangelicznej o Chlebie żywym, dającym życie. Jak bowiem Eliasz, nie mając już chęci do życia, ożywił się dzięki pokarmowi, przyniesionemu przez anioła, tak człowiek napełnia się siłą dzięki Eucharystii. Liturgia słowa zachęca więc dziś nas, abyśmy wsparli się jedynie na Bogu i w Nim szukali pomocy, którą z pewnością otrzymamy, jeżeli tylko będziemy starać się naśladować Chrystusa. Pisze o tym św. Paweł w Liście do Efezjan.

           Wsłuchajmy się z radością w to, co dziś Bóg mówi do nas, abyśmy – jak mówi Apostoł – „nie zasmucali Bożego Ducha Świętego”.

XVIII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Wj 16,2-4.12-15 – Bóg daje cudowny pokarm
Ef 4,17.20-24 – Przyoblec człowieka nowego
J 6,24-35 – Kto przychodzi do Chrystusa, nie będzie łaknął

            Dzisiejsza liturgia słowa jest niejako kontynuacją wydarzeń, o których słyszeliśmy przed  tygodniem.  Jednakże w kontekście tego, co usłyszymy, rodzi się pytanie o wiarę. Oto bowiem zarówno opisany spór Izraelitów z Mojżeszem, jak i Jezusa z tłumem ukazuje jasno, że człowiek skłonny jest zatrzymywać się na tym, co doczesne. Trudno jest mu spojrzeć  na  wydarzenia tak, jak patrzy na nie Bóg. Stąd trzeba nam z uwagą wsłuchać się w pouczenie św. Pawła, nawołującego do porzucenia starego człowieka, który ponad konsumpcję, wygodnictwo i egoizm nie potrafi się wznieść.

            Prośmy Chrystusa – żywe Słowo Boże – abyśmy nie tylko usłyszeli to pouczenie, ale byśmy mieli siłę wcielić je w życie i upodabniać się, dzięki łasce, do naszego Pana.

XVII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

2 Krl 4,42-44 – Elizeusz rozmnożył chleb
Ef 4,1-6 – Usiłujcie zachować jedność
J 6,1-15 – Jezus rozmnaża chleb

            Usłyszymy dziś o dwóch cudownych rozmnożeniach chleba. Jednego dokonał sam Chrystus, a drugiego prorok Elizeusz 800 lat wcześniej. W obydwu wypadkach ludzie, którzy doznali tego cudu, byli przedtem głodni i zmęczeni. Obydwa wydarzenia są również zapowiedzią i znakiem Chleba Eucharystycznego, którego dzięki męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa nigdy nie zabraknie. W ten sposób Eucharystia staje się „Pokarmem słabych” na drodze do wieczności. Św. Paweł w Liście do Efezjan nakreśli obowiązki tych, którzy ten Pokarm przyjmują. Najważniejszą powinnością jest budowanie jedności i wspólnoty, opartej na miłości do Chrystusa.

            Oby słuchanie słowa Bożego uzdolniło nas do wdzięcznego przystępowania do stołu Eucharystii.

XVI Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Jr 23,1-6 – Bóg sam ustanowi pasterzy
Ef 2,13-18 – Chrystus jednoczy ludzkość
Mk 6,30-34 – Jezus dobry pasterz

            Trudność w prorokowaniu wypływa nie tylko z winy słuchaczy. Sami powołani nie zawsze spełniają zlecone im zadanie. Stąd już prorok Jeremiasz cytuje skargę Boga na pasterzy gubiących i rozpraszających owce z trzody i zapowiada im karę oraz pojawienie się mądrego pasterza. Proroctwo to spełniło się w osobie Chrystusa. Ewangelia ukazuje nam dziś Jezusa, wokół którego gromadzą się potrzebujący, a On się nad nimi lituje, bo widzi, że są jak owce bez pasterza. Natomiast św. Paweł w Liście do Efezjan doprecyzuje, czym się charakteryzuje to pasterzowanie samego Chrystusa, i wskaże, że tylko pod rządami Boga człowiek może zaznać pokoju i jedności.

            Pozwólmy dziś, aby słowo Boże stało się dla nas dobrym pasterzem.

XV Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Am 7,12-15 – Misja proroka
Ef 1,3-14 – Bóg wybrał nas w Chrystusie
Mk 6,7-13 – Rozesłanie Apostołów

            W dzisiejszej Ewangelii mamy kontynuację opisu wydarzeń sprzed tygodnia, gdy słyszeliśmy o tym, że Chrystus nie był przyjęty przez swoich. I właśnie w kontekście tych zajść zostali rozesłani Apostołowie, aby głosić Dobrą Nowinę. Chrystus w ten sposób chciał im pokazać, że misja przepowiadania nie jest łatwa i napotyka nieraz na sprzeciw. Przekonał się o tym również prorok z pierwszego czytania. Amos, bo o nim mowa, był człowiekiem wyrwanym ze swego środowiska i posłany przez Jahwe, aby wytykał bezprawie, jakie zapanowało w Izraelu. Jego działania nie przynosiły widocznych efektów, jednakże w ostatecznym rozliczeniu pozorna porażka Amosa była potrzebna, aby objawiła się moc Boga.

            Przyjmijmy z wiarą Słowo, które dziś wybiera nas i rozsyła.

XIV Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Ez 2,2-5 – Powołanie proroka
2 Kor 12,7-10 – Paweł chełpi się swoimi słabościami
Mk 6,1-6 – Jezus nie przyjęty w Nazarecie

            Opisane przez św. Marka wydarzenie z Nazaretu pokazuje, jak bardzo trudno było Izraelitom uwierzyć w bóstwo Jezusa, skoro znali i dotykali Jego człowieczeństwa. A tymczasem Chrystus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym Człowiekiem. Dzisiejsze czytania ukazują jeszcze jedną prawdę, a mianowicie tę, że również każdemu z nas jest trudno odkryć w sobie boski pierwiastek. Jest tak, gdyż doświadczamy ciągle tego, czego doświadczał  Apostoł  Narodów  –  ludzkiej  słabości.  Każdy  z  nas  w  jakiejś mierze nosi w sobie tę zbuntowaną naturę, o której powie z wyrzutem Bóg Ezechielowi, a która rodzi jednostronność i ciasnotę myślenia. Trzeba więc dostrzec w sobie obecność Bożą.

            Niech nam w tym pomoże Słowo, które stało się Ciałem.