II Niedziela Adwentu – komentarz do czytań

Ba 5,1-9 – W drodze do nowego Jeruzalem
Flp 1,4-6.8-11 – Bądźcie czyści i bez zarzutu na dzień Chrystusa
Łk 3,1-6 – Jan Chrzciciel przygotowuje drogę Panu

            W dzisiejszej Ewangelii Jan Chrzciciel wezwie wszystkich ludzi do nawrócenia. Warto jednak od razu zadać pytanie: z czego trzeba się nawrócić i na jakiej płaszczyźnie należy „prostować ścieżki” dla Chrystusa? Podpowiedzi udziela nam w drugim czytaniu Święty Paweł Apostoł, który wyznacza chrześcijaninowi niejako pole pracy duchowej. Nawrócenie musi dotknąć praktycznie każdego obszaru naszego życia. Dokonać się to jednak może jedynie we współpracy z łaską Boga. W jasny sposób przedstawia tę prawdę prorok Baruch, który ukazuje wspaniałe wywyższenie nowego Jeruzalem. Każdy wierzący może dziś powtórzyć za Psalmistą: „Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas”.

            Przyjmujmy z radością dzisiejsze słowo Boże.

I Niedziela Adwentu – komentarz do czytań

Jr 33,14-16 – Potomek Dawida będzie wymierzał sprawiedliwość
1 Tes 3,12-4,2 – Utwierdzenie w świętości na przyjście Chrystusa
Łk 21,25-28.34-36 – Oczekiwanie na powtórne przyjście Chrystusa

            Rozpoczynając Adwent, liturgia słowa przenosi nas do dni ostatecznych. Już prorok Jeremiasz mówi o „owych dniach” czy też o „owym czasie”. Takim oznaczeniem czasu określano w Starym Testamencie pojawienie się Mesjasza. Święty Łukasz doprecyzuje, jak będzie wyglądało przyjście Chrystusa, z tym że Ewangelista myśli tu o powtórnym przyjściu,  czyli  o  paruzji.  Będzie to dzień grozy, a zarazem dzień zdumienia i prawdy. Ale, jak zauważył to z kolei Święty Paweł, chrześcijanin nie powinien bać się tego dnia. Dzień ten będzie bowiem dniem objawienia świętości Boga oraz świętości wszystkich tych, którzy żyli na ziemi miłością. Każdy wierzący w Chrystusa powinien oczekiwać z radością „owego dnia”, bo chrześcijaństwo jest religią nadziei i oczekiwania.

            Z uwagą słuchajmy słowa Bożego.

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata – komentarz do czytań

Dn 7,13-14 – Królestwo Syna Człowieczego
Ap 1,5-8 – Chrystus jest władcą królów ziemi
J 18,33b-37 – Królestwo Chrystusa nie jest z tego świata

            Czytania z dzisiejszej uroczystości, zamykającej rok liturgiczny, uchylają nam rąbek tajemnicy, jakie jest królestwo Chrystusa i jakim On jest królem. Zarówno Księga Daniela, jak i Apokalipsa mówią, że Chrystus jest królem pełnym potęgi i mocy, i że nie ma takiej władzy na ziemi, która by nie była Jemu poddana. Ewangelista Jan dopowie, że królestwo Chrystusa jest niewyobrażalne dla człowieka, bo „nie jest z tego świata”. Dlatego w kontekście dzisiejszej uroczystości, jak również w świetle słowa Bożego, odpowiedzmy sobie na pytanie – jakim królem jest Chrystus dla mnie? Od odpowiedzi na to pytanie zależy moja przyszłość, a przede wszystkim wieczność.

            Pozwólmy, aby słowo Boże zakrólowało z całą mocą w naszym życiu.

XXXIII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Dn 12,1-3 – Zmartwychwstanie w czasach ostatecznych
Hbr 10,11-14,18 – Skuteczność ofiary Chrystusa
Mk 13,24-32 – Sąd ostateczny

            Dziś liturgia słowa skierowuje nasz wzrok ku rzeczom ostatecznym i każe właśnie w ich świetle zrobić podsumowanie swego życia. Prorok Daniel poprzez wspaniałą poetycką konkluzję objawień, która zresztą jest najstarszą wzmianką wyrażającą wiarę w zmartwychwstanie, pyta nas, po której stronie chcemy się opowiedzieć. Podobnie i św. Marek, w przerażającej skądinąd wizji końca świata, zachęca nas do czuwania i opowiedzenia się po stronie Chrystusa. Jako wierzący nie musimy się lękać czekających ludzkość wydarzeń, bo jak powie List do Hebrajczyków, naszym obrońcą jest sam Jezus Chrystus.

            Wsłuchajmy się w dzisiejsze słowo Boże nie tyle z lękliwą ciekawością, co z wielkim zaufaniem i zawierzeniem się Chrystusowi.

Pielgrzymka do Lourdes

Informacja na temat III  archidiecezjalnej pielgrzymki osób chorych, niepełnosprawnych, ich najbliższych, oraz chętnych diecezjan do Lourdes.

XXXII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

1 Krl 17,10-16 – Uboga wdowa karmi Eliasza
Hbr 9,24-28 – Jedyna ofiara Chrystusa
Mk 12,38-44 – Wdowi grosz

            Dzisiejsze czytania liturgii słowa, szczególnie z Księgi Królewskiej i Ewangelii, odsłaniają przed nami kilka obrazów związanych z życiem wdów. Wdowa w Piśmie Świętym jest uosobieniem kogoś, kto jest biedny, bezbronny, uciskany i z kim nikt się nie liczy. Nic zatem dziwnego, że właśnie takie osoby Bóg bierze pod swoją szczególną opiekę. Wdowy nie pozostają Bogu dłużne – za miłość i opiekę odpłacają zaufaniem i wiarą. Tej wiary potrzebowała wdowa karmiąca Eliasza, aby uwierzyć jego słowom, ale również ufności, że nie zginie, potrzebowała wdowa z Ewangelii, która do skarbony „wrzuciła wszystko, co miała”.

            Nie bójmy się zatem i my zaufać bezgranicznie słowu Bożemu.