XXIV Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Syr 27,30-28,7 – Odpuść winę bliźniemu
Rz 14,7-9 – I w życiu, i w śmierci należymy do Pana
Mt 18,21-35 – Przypowieść o nielitościwym dłużniku

Zakaz zemsty i wezwanie do przebaczenia, o których usłyszymy w Księdze Syracydesa, jest zapowiedzią nauki ewangelicznej. Realizacja tych wezwań jest trudna, dlatego konieczna jest religijna motywacja. Światu zemsty i nienawiści Pan Jezus przeciwstawił nowy świat bezgranicznego przebaczenia. Pan Bóg obdarza grzesznika miłosierdziem, ale wymaga jednocześnie, aby darował winy swoim bliźnim. Dlatego w Liście do Rzymian Święty Paweł powie, że wszystko, co człowiek czyni, ma swoje odniesienie do Pana Boga i tylko On może dokonać słusznego osądu ludzkich czynów. Każdy z nas jest ostatecznie odpowiedzialny przed Panem Bogiem, którego nie można oszukać.

Przyjmijmy teraz z wiarą słowa prawdy, które Pan Bóg kieruje do naszych serc, aby je uświęcać.

XXIII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Ez 33,7-9 – Obowiązek upominania
Rz 13,8-10 – Miłość jest wypełnieniem Prawa
Mt 18,15-20 – Upomnienie braterskie

Główną myślą dzisiejszych czytań jest troska o dobro braci. Księga Ezechiela, mówiąc o posłannictwie proroka, porównuje go do roli strażnika odpowiadającego za bezpieczeństwo ludzi oddanych jego opiece. Prorokowi nie wolno milczeć, w przeciwnym razie   spadnie   na   niego   kara   za   grzechy  innych.    Jest   to   zadanie  wciąż  aktualne w odniesieniu do współczesnych proroków, którym Pan Bóg powierzył troskę o swój lud. W tym kontekście Święty Mateusz, wspominając o upomnieniu braterskim, przestrzega, że przede wszystkim ma ono mieć na względzie dobro grzesznika, polegające na zażegnaniu niebezpieczeństwa  utraty  zbawienia.  Według   Świętego   Pawła   taka   postawa   wypływa z najgłębszego powołania człowieka, które wypełnia się w miłości do Pana Boga i ludzi.

Wysłuchajmy teraz słowa, przez które Pan Bóg kształtuje nasze serca i zbawia dusze.

XXII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Jr 20,7-9 – Prorok poddany próbie
Rz 12,1-2 – Rozumna służba Boża
Mt 16, 21-27 – Kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie

Prorok Jeremiasz, usiłujący uwolnić się od swej uciążliwej misji, jest przykładem człowieka, który podejmuje próbę uwolnienia się od cierpienia. Jednak w Ewangelii Pan Jezus uświadamia nam, że uczeń musi iść tą samą drogą, jaką przeszedł Mistrz. Kto idzie za Jezusem, musi uczyć się przyjmowania różnych utrapień życia. W pewnych okolicznościach musi być nawet gotowy do oddania życia za Chrystusa i Ewangelię. Do tego samego wzywa również Święty Paweł w drugim czytaniu. Pan Bóg bowiem nie potrzebuje od nas żadnej rzeczy materialnej. Chce natomiast, by ludzie otwierali się na Niego i pozwolili Mu zamieszkać w swoim sercu.

Odpowiedzmy na to żarliwe pragnienie Pana Boga, otwierając nasze serca na słowo Boże.

XXI Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Iz 22,19-23 – Klucz domu Dawidowego
Rz 11,33-36 – Hymn na cześć mądrości Bożej
Mt 16,13-20 – Ty jesteś Piotr i tobie dam klucze królestwa niebieskiego

Od IV w. przed Chrystusem w Narodzie Wybranym nie pojawiali się już prorocy. Zgodnie z tradycją mieli ponownie wystąpić w czasach mesjańskich. Historia Szebny z pierwszego czytania jest zapowiedzią losów Izraela, który przez zatwardziałość utracił swoje pierwszeństwo przed Panem Bogiem. Żydzi żywili przekonanie, że chwała Boża objawi się w pełni, gdy Izrael zostanie ocalony na końcu czasów. Dopiero wtedy zwrócą się do Pana Boga również narody pogańskie. Jednak ten porządek został odwrócony. Chwała Boża objawiła się wśród pogan, pomimo że Izrael nadal trwa w rozproszeniu i oczekuje na Mesjasza. W tym kontekście odpowiedź uczniów na pytanie Pana Jezusa, za kogo uważają Go ludzie wskazuje, że czasy mesjańskie nadeszły wraz z pojawieniem się Chrystusa.

Przyjmijmy teraz z wiarą słowo Boże ofiarowane nam przez Ojca.

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej – komentarz do czytań

Prz 8,22-35 – Maryja stolicą mądrości
Ga 4,4-7 – Bóg zesłał swojego Syna zrodzonego z niewiasty
J 2,1-11 – Wesele w Kanie Galilejskiej

Dzisiejsze czytania przypominają nam, jak wielkich dzieł może dokonać Pan Bóg, jeśli „stągwie” naszego życia wypełnimy czystą wodą pokornej służby. Braki, jakich doświadczamy w życiu, nie są po to, by nas osłabić albo zniechęcić, ale by ożywić w nas ufność, że pod opieką Maryi rozpoznamy godzinę naszej przemiany i doświadczymy ewangelicznej odnowy życia. Bowiem, jak powie Święty Paweł, Pan Jezus przez swoje wcielenie stał się bliski każdego człowieka. Wyzwolił nas ze stanu niewoli i uczynił dziećmi Bożymi. Aby to wszystko było jednak możliwe, chrześcijanin musi przyoblec się w mądrość Bożą, która chce być przewodniczką naszego życia.

Otwórzmy przed Panem Bogiem nasze serca, aby mógł wypełnić je mądrością swojego słowa.

XX Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Iz 56,1.6-7 – Powszechność zbawienia
Rz 11,13-15.29-32 – Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać miłosierdzie
Mt 15,21-28 – Wiara niewiasty kananejskiej

Rzeczywistość Narodu Wybranego po powrocie z niewoli babilońskiej okazała się daleka od oczekiwań. Pan Bóg jednak nie cofa swojego słowa i przez proroka Izajasza mówi, że realizacja Jego obietnic wymaga zbudowania nowej wspólnoty opartej na Bożym prawie, w której znajdą miejsce osoby wykluczane dotąd ze społeczność izraelskiej, czyli poganie.  Dlatego  Pan  Jezus  spełnia  prośbę  kobiety  kananejskiej,  która  z  wiarą  prosi o możliwość uczestniczenia choćby w małej cząstce zbawczych owoców Jego obecności na ziemi. Święty Paweł natomiast podkreśli fakt, że może posługiwać właśnie poganom, którzy na równi z Izraelem wezwani są, by odziedziczyć dary Boże.

Wysłuchajmy teraz słowa Bożego, które czyni nas, niegdyś pogan, nowym Ludem Bożym.