XVIII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Wj 16,2-4.12-15 – Bóg daje cudowny pokarm
Ef 4,17.20-24 – Przyoblec człowieka nowego
J 6,24-35 – Kto przychodzi do Chrystusa, nie będzie łaknął

            Dzisiejsza liturgia słowa jest niejako kontynuacją wydarzeń, o których słyszeliśmy przed  tygodniem.  Jednakże w kontekście tego, co usłyszymy, rodzi się pytanie o wiarę. Oto bowiem zarówno opisany spór Izraelitów z Mojżeszem, jak i Jezusa z tłumem ukazuje jasno, że człowiek skłonny jest zatrzymywać się na tym, co doczesne. Trudno jest mu spojrzeć  na  wydarzenia tak, jak patrzy na nie Bóg. Stąd trzeba nam z uwagą wsłuchać się w pouczenie św. Pawła, nawołującego do porzucenia starego człowieka, który ponad konsumpcję, wygodnictwo i egoizm nie potrafi się wznieść.

            Prośmy Chrystusa – żywe Słowo Boże – abyśmy nie tylko usłyszeli to pouczenie, ale byśmy mieli siłę wcielić je w życie i upodabniać się, dzięki łasce, do naszego Pana.

XVII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

2 Krl 4,42-44 – Elizeusz rozmnożył chleb
Ef 4,1-6 – Usiłujcie zachować jedność
J 6,1-15 – Jezus rozmnaża chleb

            Usłyszymy dziś o dwóch cudownych rozmnożeniach chleba. Jednego dokonał sam Chrystus, a drugiego prorok Elizeusz 800 lat wcześniej. W obydwu wypadkach ludzie, którzy doznali tego cudu, byli przedtem głodni i zmęczeni. Obydwa wydarzenia są również zapowiedzią i znakiem Chleba Eucharystycznego, którego dzięki męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa nigdy nie zabraknie. W ten sposób Eucharystia staje się „Pokarmem słabych” na drodze do wieczności. Św. Paweł w Liście do Efezjan nakreśli obowiązki tych, którzy ten Pokarm przyjmują. Najważniejszą powinnością jest budowanie jedności i wspólnoty, opartej na miłości do Chrystusa.

            Oby słuchanie słowa Bożego uzdolniło nas do wdzięcznego przystępowania do stołu Eucharystii.

XVI Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Jr 23,1-6 – Bóg sam ustanowi pasterzy
Ef 2,13-18 – Chrystus jednoczy ludzkość
Mk 6,30-34 – Jezus dobry pasterz

            Trudność w prorokowaniu wypływa nie tylko z winy słuchaczy. Sami powołani nie zawsze spełniają zlecone im zadanie. Stąd już prorok Jeremiasz cytuje skargę Boga na pasterzy gubiących i rozpraszających owce z trzody i zapowiada im karę oraz pojawienie się mądrego pasterza. Proroctwo to spełniło się w osobie Chrystusa. Ewangelia ukazuje nam dziś Jezusa, wokół którego gromadzą się potrzebujący, a On się nad nimi lituje, bo widzi, że są jak owce bez pasterza. Natomiast św. Paweł w Liście do Efezjan doprecyzuje, czym się charakteryzuje to pasterzowanie samego Chrystusa, i wskaże, że tylko pod rządami Boga człowiek może zaznać pokoju i jedności.

            Pozwólmy dziś, aby słowo Boże stało się dla nas dobrym pasterzem.

XV Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Am 7,12-15 – Misja proroka
Ef 1,3-14 – Bóg wybrał nas w Chrystusie
Mk 6,7-13 – Rozesłanie Apostołów

            W dzisiejszej Ewangelii mamy kontynuację opisu wydarzeń sprzed tygodnia, gdy słyszeliśmy o tym, że Chrystus nie był przyjęty przez swoich. I właśnie w kontekście tych zajść zostali rozesłani Apostołowie, aby głosić Dobrą Nowinę. Chrystus w ten sposób chciał im pokazać, że misja przepowiadania nie jest łatwa i napotyka nieraz na sprzeciw. Przekonał się o tym również prorok z pierwszego czytania. Amos, bo o nim mowa, był człowiekiem wyrwanym ze swego środowiska i posłany przez Jahwe, aby wytykał bezprawie, jakie zapanowało w Izraelu. Jego działania nie przynosiły widocznych efektów, jednakże w ostatecznym rozliczeniu pozorna porażka Amosa była potrzebna, aby objawiła się moc Boga.

            Przyjmijmy z wiarą Słowo, które dziś wybiera nas i rozsyła.

XIV Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Ez 2,2-5 – Powołanie proroka
2 Kor 12,7-10 – Paweł chełpi się swoimi słabościami
Mk 6,1-6 – Jezus nie przyjęty w Nazarecie

            Opisane przez św. Marka wydarzenie z Nazaretu pokazuje, jak bardzo trudno było Izraelitom uwierzyć w bóstwo Jezusa, skoro znali i dotykali Jego człowieczeństwa. A tymczasem Chrystus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym Człowiekiem. Dzisiejsze czytania ukazują jeszcze jedną prawdę, a mianowicie tę, że również każdemu z nas jest trudno odkryć w sobie boski pierwiastek. Jest tak, gdyż doświadczamy ciągle tego, czego doświadczał  Apostoł  Narodów  –  ludzkiej  słabości.  Każdy  z  nas  w  jakiejś mierze nosi w sobie tę zbuntowaną naturę, o której powie z wyrzutem Bóg Ezechielowi, a która rodzi jednostronność i ciasnotę myślenia. Trzeba więc dostrzec w sobie obecność Bożą.

            Niech nam w tym pomoże Słowo, które stało się Ciałem.

Uroczystość Św. Apostołów Piotra i Pawła – komentarz do czytań

Dz 12,1-11 – Cudowne uwolnienie Piotra z więzienia
2 Tm 4,6-9.18 – Paweł przewiduje bliską śmierć i nagrodę
Mt 16,13-19 – Tobie dam klucze królestwa niebieskiego

         W kontekście dzisiejszego uroczystego wspomnienia dwóch filarów Kościoła, świętych Piotra i Pawła, liturgia słowa ukazuje nam ogrom łask, jakich Bóg udziela swoim wybranym. Jest tak dlatego, że słowo Boga jest wierne i prawdomówne. Przez Jezusa w dzisiejszej Ewangelii zapowie, że moce zła zostaną pokonane, a Kościół będzie trwał na wieki. To Boskie działanie objawiało się od początku istnienia wspólnoty chrześcijańskiej, o której historii usłyszymy w czytanym dziś fragmencie z Dziejów Apostolskich, jak i w Liście św. Pawła do Tymoteusza.

     Żyjmy tą prawdą, w sposób szczególny dziś, gdy wydaje się, że zło jest bardziej napastliwe.