II Niedziela Wielkanocy czyli Miłosierdzia Bożego
– komentarz do czytań

Dz 2,42-47 – Życie pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej
1 P 1,3-9 – Radość płynąca z wiary
J 20,19-31 – Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli

Przez śmierć i zmartwychwstanie misja Pana Jezusa na ziemi została zakończona. Teraz posyła swoich uczniów, tak jak wcześniej Ojciec posłał Jego. Choć Apostołowie doszli do pełni wiary w bóstwo Pana Jezusa przez bezpośrednie spotkania ze Zmartwychwstałym, to ideałem dla chrześcijan wszystkich czasów jest osiągnięcie dojrzałości w wierze bez pośrednictwa zmysłów. Święty Piotr powie w drugim czytaniu, że zbawienie, które jest celem chrześcijańskiego życia, osiąga się przez wiarę dojrzewającą w ogniu różnych doświadczeń i prześladowań, które są okazją do dawania świadectwa o Panu Jezusie. Dlatego wspólnota chrześcijańska zawsze ma powód do radości, ponieważ stale obecny jest w niej Duch Chrystusa.

Otwórzmy teraz nasze serca na dar Bożego miłosierdzia objawiającego się w Jego słowie.

 

Poniedziałek w oktawie Wielkanocy – komentarz do czytań

Dz 2,14.22-32 – Piotr głosi zmartwychwstanie Chrystusa
Mt 28,8-15 – Chrystus zmartwychwstały ukazuje się niewiastom

Ewangelista Mateusz wyjaśni nam dzisiaj źródło pogłoski o rzekomej kradzieży Ciała Jezusa przez uczniów, znanej w czasie spisywania Ewangelii, a więc około 60 lat po śmierci Mistrza. Po raz kolejny podkreślona jest zła wola duchowych przywódców Narodu Wybranego, którzy wszelkimi środkami usiłowali zafałszować prawdę. Stróże Bożego prawa stali się w ten sposób nauczycielami kłamstwa. W przeciwieństwie do nich ewangeliczne kobiety powitały zmartwychwstałego Jezusa tak, jak witało się dostojnika. Dzięki mocy tego świadectwa, a także szczególnego działania Ducha Świętego, Piotr wygłasza swoją pierwszą publiczną katechezę, w której bez lęku mówi Żydom, że Jezusa, którego zabili, Bóg wskrzesił i uwielbił.

Wysłuchajmy słowa, które ma moc utwierdzić w nas wiarę, że Pan Jezus zmartwychwstał.

Chrystus zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał! Alleluja!

risen_christ

„Weselcie się już, zastępy Aniołów, w niebie: weselcie się, słudzy Boga. Niechaj zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo!

Raduj się, ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem, a oświecona jasnością Króla wieków, poczuj, że wolna jesteś od mroku,
co świat okrywa! (…)”

Exsultet, czyli Orędzie Wielkanocne

 

Z okazji świąt Wielkanocnych, życzymy by Jezus Chrystus napełnił Was mocą Zmartwychwstania, a radość dodawała Wam sił i motywacji na każdy dzień.
Niech te święta przeżywane w duchu pokoju pomogą na nowo odkryć,
że Bóg jest zawsze z nami.

 

Niedziela Wielkanocna Zmartwychwstania Pańskiego – komentarz do czytań

Dz 10,34a.37-43 – Świadectwo Piotra o zmartwychwstaniu
Kol 3,1-4 – Dążcie tam, gdzie jest Chrystus
J 20,1-9 – Apostołowie przy grobie Zmartwychwstałego

Wiara w zmartwychwstanie Pana Jezusa i jej konsekwencje to temat łączący dzisiejsze czytania. Według Świętego Jana, aby uwierzyć w Pana Jezusa, nie wystarczy oprzeć się na świadectwie innych, konieczne jest zrozumienie i przyjęcie całego Pisma Świętego, w którym Pan Bóg objawił prawdę o swoim Synu. Dlatego dzisiejsza mowa Świętego Piotra z pierwszego czytania skierowana jest do pogan. Apostoł wyjaśnia im niektóre fakty, ponieważ w przeciwieństwie do Izraelitów nie znają Bożego planu zbawienia. Piotr nie podkreśla tutaj wybraństwa Izraela, jak podczas przemówień kierowanych do Żydów, ale wskazuje na fakt, że Jezus jest Panem wszystkich i że Jego zbawienie jest darem dla każdego człowieka.

Otwórzmy teraz nasze serca na przyjęcie daru słowa, abyśmy nie ustawali w dążeniu tam, gdzie przebywa zmartwychwstały Pan.

Niedziela Palmowa czyli Męki Pańskiej – komentarz do czytań

Iz 50,4-7 – Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i wiem, że nie doznam wstydu
Flp 2,6-11 – Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył
Mt 26,14-27,66 – Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa według Świętego Mateusza

Sługa Jahwe otrzymuje misję, która wcześniej skierowana była do Izraela. Ten jednak zniechęcony nie dowierza Panu Bogu i odmawia jej przyjęcia. Sługa Pana jest zdolny do wypełnienia zadania umacniania strudzonych, ponieważ codziennie w postawie ucznia słucha słowa Bożego, znosi zadawane mu cierpienia, a wobec zła nie używa siły, gdyż wie, że Pan Bóg potwierdzi jego niewinność. Chrześcijanie w osobie sługi widzą zapowiedź misji Jezusa Chrystusa i Jego przykład wierności aż do śmierci. Ostateczne zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią potwierdza naukę proroka, że Pan Bóg wspiera swoje sługi, a ich cierpienie nie idzie w zapomnienie. Do proroctw starotestamentalnych nawiązuje również Święty Paweł mówiąc, że całkowite uniżenie Syna Bożego stało się przyczyną Jego wywyższenia w chwale Ojca.

Skupmy teraz nasze myśli, aby z uwagą wysłuchać słów Pana.

XXXII Światowe Dni Młodzieży

plakat_palmowa-1