VI Niedziela Wielkanocna – komentarz do czytań

Dz 15,1-2.22-29 – Dekret Soboru Jerozolimskiego
Ap 21,10-14.22-23 – Miasto święte
J 14,23-29 – Duch Święty nauczy was wszystkiego

Dzieje Apostolskie relacjonują nam dziś wydarzenia, które miały miejsce w 49 r. na tzw. Soborze Jerozolimskim. Wiemy, że na przestrzeni 2000 lat nauka Kościoła uległa ewolucji w wielu sprawach. Można zadać dziś pytanie: czy są to słuszne zmiany? Odpowiedź  podsuwa  nam  czytana  dziś perykopa ewangeliczna. Święty Jan wyjaśnia, że w Kościele obecny jest Chrystus, który działa nieustannie przez Ducha Świętego. Nie można też zapominać o słowach Chrystusa, który w innym miejscu zapewnił Świętego Piotra,  że  niezależnie od czasów i okoliczności Kościół będzie trwał. Spójrzmy z ufnością w przyszłość, oczekując z tęsknotą dokonanie się całkowitej zmiany, o której wspomina Apokalipsa ukazująca Kościół jako nowe Jeruzalem.

Z ufnością otwórzmy się teraz na słowo Boże.

V Niedziela Wielkanocna – komentarz do czytań

Dz 14,21-27 – Bóg działa przez ludzi
Ap 21,1-5a – Bóg otrze wszelką łzę
J 13,31-33a.34-35 – Przykazanie nowe

Każdy z nas ma pewne doświadczenie życia w jakiejś wspólnocie. Nieraz wydają się one bardzo trudne. Tę trudność potęguje grzech, który jest przecież udziałem każdego człowieka. Dzisiejsza liturgia słowa zachęci nas do podjęcia próby życia w miłości. Dzieje Apostolskie powiedzą nam o tym, że Pan Bóg działa i objawia się przez drugiego człowieka − w ten sposób nawiązuje się relacja miłości. Apokalipsa Świętego Jana z kolei zwróci uwagę, że trzeba stać się ludem Bożym, a zatem wspólnotą, aby otrzymać życie wieczne. Natomiast Święty Jan wskaże, że miłość jest przykazaniem samego Chrystusa. Żaden człowiek nie może nazwać siebie uczniem Pana Jezusa, jeśli nie ma w sobie miłości.

Słuchajmy z uwagą słowa Bożego i przyjmijmy je do naszych serc.

Uroczystość św. Wojciecha, biskupa i męczennika
– komentarz do czytań

Dz 1,3-8 – Apostołowie świadkami Jezusa
Flp 1,20c-30 – Moim życiem jest Chrystus
J 12,24-26 – Ziarno, które obumrze, przynosi plon obfity

Dzisiejsza liturgia słowa w całości zaczerpnięta jest z Nowego Testamentu. Wyraża prawdę o tym, że kto chce być uczniem i świadkiem Chrystusa, musi uczestniczyć w Jego ofierze. Chrześcijanin nie powinien niczego się lękać. Nawet śmierć nie powinna wywoływać  w  nim  obaw.  Czytana  dziś  ewangeliczna przypowieść o ziarnie potwierdza tę prawdę. Święty  Paweł  powie  z  kolei  o tęsknocie za Chrystusem i pełnym zjednoczeniu z   Nim,   co   możliwe   jest   dopiero   po   śmierci.  Uczyńmy  mottem  naszego  życia słowa z czytanego  dziś  Listu  do Filipian: „dla mnie żyć to Chrystus”.

Niech słowo Boże uzdolni nasze serca do takiej postawy.

 

IV Niedziela Wielkanocna – Dobrego Pasterza
– komentarz do czytań

Dz 13,14.43-52 – Apostołowie zwracają się do pogan
Ap 7,9.14b-17 – Baranek będzie ich pasł i prowadził ich do źródeł wód życia
J 10,27-30 – Jezus daje swoim owcom życie wieczne

Mieszkańcy Izraela za czasów Jezusa trudnili się hodowlą owiec. Stada dawały utrzymanie  i  zapewniały  wyżywienie  rodzinom.  Stąd   do   owiec  odnoszono   się  wręcz z pietyzmem. To codzienne doświadczenie wykorzystał również Pan Jezus, który porównuje siebie do Dobrego Pasterza. Zapewnia, że nie tylko potrafi ochronić swoje owce, ale   jest   w   stanie   dać  im  życie  wieczne.   Prawdę   tę   potwierdza   Apokalipsa,  która w  dzisiejszym  fragmencie  ukaże  nam  profetyczną  wizję  nieba.

Dajmy się poprowadzić przez słowo Boże i nie miejmy zatwardziałych serc jak Żydzi, o których usłyszymy dziś w pierwszym czytaniu.

III Niedziela Wielkanocna – komentarz do czytań

Dz 5,27b-32.40b-41 – Cierpienie dla imienia Jezusa
Ap 5,11-14 – Chwała Baranka
J 21,1-19 – Trzecie zjawienie się Zmartwychwstałego Apostołom

Dzisiaj często słyszymy o męczennikach za wiarę. Zastanawiać może nas fakt, skąd czerpią  oni  siłę  do  podjęcia  cierpienia.  Święty  Łukasz,   w   czytanym   dziś  fragmencie z Dziejów Apostolskich, powie nawet, że Apostołowie „cieszyli się, że stali się godni cierpieć dla imienia Jezusa”. Odpowiedź na to pytanie daje nam dzisiejsza perykopa ewangeliczna. Moc  płynie  od  zmartwychwstałego  Pana,  który  pokonawszy  śmierć,  uzdalnia innych do przyjęcia jej z pełnym pokojem i nadzieją. Warunkiem jednak otrzymania tej łaski jest miłość,  którą  trzeba przylgnąć do Boga. Przekonał się o tym Święty Piotr, który usłyszał od Chrystusa potrójne pytanie o swoją miłość do Niego.

Przyjmijmy z radością dzisiejsze słowo Boże.

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego – komentarz do czytań

Iz 7,10-14 – Panna pocznie i porodzi Syna
Hbr 10,4-10 – Chrystus przychodzi pełnić wolę Ojca
Łk 1,26-38 – Maryja pocznie i porodzi Syna

W Starym Testamencie oczyszczenie sumienia i odpuszczenie win dokonywało się nie na mocy składanych ofiar, ale tylko przez posłuszeństwo przepisom prawa danego przez Boga. Przypomni nam dziś o tym autor Listu do Hebrajczyków, wskazując jednocześnie, że to posłuszeństwo było zapowiedzią innego, doskonalszego posłuszeństwa, przez które dokonało się odkupienie człowieka. Dokonał tego Jezus Chrystus, ale było ono możliwe  dzięki  postawie  Maryi.  Święty  Łukasz  powie, że Maryja podczas zwiastowania z pełnym poddaniem przyjęła Bożą wolę. Jest Ona przeciwieństwem króla Achaza, który sprzeciwił się Panu Bogu i musiał ponieść za to karę.

Otwórzmy serca na słowo Boże, które przychodzi do nas każdego dnia.