Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata – komentarz do czytań

Ez 34,11-12.15-17 – Chrystus zna swoje owce
1 Kor 15,20-26.28 – Królestwo Boże
Mt 25,31-46 – Chrystus będzie sądził z uczynków miłości

Księga Ezechiela ukazujący nam dziś obraz Pana Boga, jako pasterza zatroskanego o los swej trzody, został podjęty również przez ewangelistów. Święty Mateusz przedstawia Syna Człowieczego jako Boga i pasterza. Opis sądu ostatecznego stanowi podsumowanie nauki  Chrystusa  o  miłości  Pana  Boga  i  bliźniego,  bowiem  sąd Boży będzie przebiegał w oparciu o miłość. Dla chrześcijanina fragment ten powinien być zachętą do refleksji nad własnym miejscem w społeczności Kościoła, gdyż pełnienie dzieł miłosierdzia lub ich zaniechanie wiąże się z decyzją  o swym wiecznym losie. Święty Paweł powie, że Syn Boży przyszedł na świat, aby wybawić ludzkość od grzechu i śmierci wiecznej, jednak nie dokona się to bez osobistego zaangażowania każdego człowieka.

Otwórzmy nasze serca na słowo Boże, które ma moc uzdolnić je do dokonywania czynów miłości wobec braci.

XXXIII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Prz 31,10-13.19-20.30-31 – Poemat o dzielnej niewieście
1 Tes 5,1-6 – Dzień Pański nadejdzie niespodziewanie
Mt 25,14-30 – Przypowieść o talentach

Czytania przedostatniej niedzieli roku liturgicznego ponownie koncentrują się na temacie mądrości. Księga Przysłów ukazuje ją jako doskonałą towarzyszkę życia człowieka. Autor przestrzega jednak, że celem mądrości nie jest gromadzenie teoretycznej wiedzy, ale zapewnienie powodzenia we wszystkich wymiarach życia człowieka. Wraża się ona w pracowitości, sprawiedliwości i trosce o ubogich. Jednak szczytem mądrości jest bojaźń Boża,  gdyż  dobra  duchowe  należy przedkładać  nad  wszystko  inne  na  tym  świecie. Dlatego poprzez dzisiejszą przypowieść o talentach Pan Jezus chce nam powiedzieć, że kto w oczach Pana Boga jest bogaty, tego Pan Bóg uczyni jeszcze bogatszym przy ostatecznej zapłacie. Kto jednak nie posiada skarbów, które mają wartość w niebie, na sądzie Bożym zostanie z niczym.

Otwórzmy się więc na dar słowa Bożego, aby być przygotowanym na dzień Pański, który – jak podaje Święty Paweł – nadejdzie dla wszystkich niespodziewanie.

XXXII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Mdr 6,12-16 – Mądrość znajdą ci, którzy jej szukają
1 Tes 4,13-18 – Powszechne zmartwychwstanie
Mt 25, 1-13 – Przypowieść o dziesięciu pannach

Starotestamentalne pojęcie mądrości, jako jedynej drogi prowadzącej do nieśmiertelności, utożsamiane było ze sprawiedliwością i uczciwością. Takie rozumienie było niewątpliwie krokiem w stronę świata pogańskiego, w którym mianem mądrości określano gromadzone przez ludzi i przekazywane z pokolenia na pokolenie praktyczne wskazania życiowe. Dotychczasowe spojrzenie na mądrość zostanie pogłębione przez nauczanie Pana Jezusa. W przypowieść o dziesięciu pannach utożsami On ją z czujnym oczekiwaniem na swoje powtórne przyjście, które wyraża się w zachowywaniu Bożych przykazań. Warto więc wziąć sobie do serca przesłanie Świętego Pawła, według którego mądry jest ten, kto wierzy w zmartwychwstanie.

Otwórzmy się teraz na dar Bożej mądrość zawarty w słowie Bożym.

 

XXXI Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Ml 1,14b-2,2b.8-10 – Niewierni kapłani Starego Przymierza
1 Tes 2,7b-9.13 – Owocność apostolatu Pawła
Mt 23,1-12 – Obłuda faryzeuszy

W pierwszym czytaniu usłyszymy naganę proroka Malachiasza skierowaną do starotestamentalnych kapłanów za zaniedbywanie obowiązków związanych z kultem oraz uchylanie się od moralnego przywództwa wobec Narodu Wybranego. Pan Bóg przez proroka wzywa ich do nawrócenia, przestrzegając, że jeśli nie odstąpią od lekceważenia kultu, zostaną wyrzuceni poza świątynię. Temat ten podejmuje również Pan Jezus, demaskując hipokryzję i próżność nauczycieli Pisma i faryzeuszy. Przestrzega jednocześnie swoich uczniów przed takim postępowaniem mówiąc, że osoby stojące na czele wspólnoty powinny traktować swoją misję jako służbę, a nie wyróżnienie. Święty Paweł powie również, że uczeń Chrystusa powinien charakteryzować się skromnością i pokorą wobec wspólny, której służy.

Wypełniając obowiązek kultu Bożego, otwórzmy nasze serca na przyjęcie słowa Bożego.

Uroczystość Wszystkich Świętych – komentarz do czytań

Ap 7,2-4.9-14 – Wielki tłum zbawionych
1 J 3,1-3 – Ujrzymy Boga takim, jaki jest
Mt 5,1-12a – Osiem błogosławieństw

Niezliczony tłum zbawionych przedstawiony w apokaliptycznej wizji to ludzie, którzy przeszli próbę wiary i okazali wytrwałość w ucisku. Następnie, dzięki zbawczej krwi Baranka weszli do chwały i mogą stać przed obliczem Pana Boga, doświadczając błogosławieństw, o których powie dzisiaj Pan Jezus w Ewangelii. Chociaż zbawienie dokonuje się dzięki ofierze Chrystusa, konieczna jest współpraca człowieka z łaską Bożą. Dlatego autor Apokalipsy zwraca uwagę na pracę, którą musi wykonać człowiek, jeśli chce, aby jego dusza na nowo stała się czysta. Tym, co ją oczyszcza, jest Krew Baranka. Nie będzie ona jednak skuteczna, jeśli człowiek pozostanie bierny i świadomie odrzuci zbawienie.

Przyjmijmy teraz do naszych serc słowo Boże wraz z zapewnieniem Świętego Jana, że każdy, kto pokłada nadzieję w Panu Bogu, uświęca się, podobnie jak On jest święty.

XXX Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Wj 22,20-26 – Bóg słyszy skargę pokrzywdzonych
1 Tes 1,5c-10 – Służyć Bogu żywemu i oczekiwać Jego Syna
Mt 22,34-40 – Największe przykazanie

Pan Jezus, mówiąc dzisiaj o obowiązku miłości Pana Boga i bliźniego, odwołuje się do starotestamentalnych zapisów z Księgi Powtórzonego Prawa oraz Księgi Kapłańskiej. W przeciwieństwie do ówczesnych rabinów, Pan Jezus, jako pierwszy, łączy te przykazania. Jego wypowiedź o podwójnym prawie miłości jest streszczeniem nauki Starego i Nowego Przymierza. Te dwa przykazania miłości stały się moralną i duchową osią chrześcijaństwa. Złączenie ich w jedno prawo wskazuje na współzależność: jeśli nie kochamy Pana Boga, nie jesteśmy też w stanie kochać człowieka. Dlatego Święty Paweł zachęca, byśmy głosili Ewangelię słowem oraz czynną miłością bliźniego.

Przyjmijmy teraz Pana przychodzącego do naszych serc w słowie Bożym.