XXII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Jr 20,7-9 – Prorok poddany próbie
Rz 12,1-2 – Rozumna służba Boża
Mt 16,21-27 – Kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie

Każdy człowiek ma swoje powołanie, czyli drogę życia wyznaczoną przez Boga. Jednakże wierność temu powołaniu wymaga niejednokrotnie od człowieka wielkiego samozaparcia i zaufania Bogu. Przekonał się o tym prorok Jeremiasz, którego ogrom zmagań i wątpliwości przedstawi nam dzisiejsze pierwsze czytanie. Również Chrystus nigdy nie ukrywał, że na drodze wierności Bogu będą uczniów czekać różne trudności. Jednakże ten, kto jest wierny, zyskuje nie jakieś tam życie, ale życie naznaczone sensem, miłością i poczuciem prawdziwego spełnienia.

Wsłuchajmy się w dzisiejsze słowo Boże, które z jednej strony niesie nadzieję, a z drugiej jest przestrogą, którą usłyszał św. Piotr w dzisiejszej Ewangelii.

 

26.VIII – NMP Częstochowskiej – komentarz do czytań

Iz 2,2-5 – Góra świątyni Pana
Ga 4,4-7 – Bóg zesłał swojego Syna zrodzonego z niewiasty
J 2,1-11 – Wesele w Kanie Galilejskiej

Dzisiejsze pierwsze czytanie jest hymnem na cześć mądrości, która została stworzona przed wiekami i jest uosobionym atrybutem samego Boga, będąc Jego towarzyszką. Tradycja Kościoła odnosi tę mądrość do Maryi, nazywając Ją Panną Mądrą, człowiek jest bowiem wtedy prawdziwie mądry, gdy wszystkie sytuacje życia odnosi do Boga. I rzeczywiście, Maryja potrafiła właśnie tak żyć. Choćby nawet wydarzenie z Kany Galilejskiej, opisane w dzisiejszej Ewangelii, pokazuje jasno, że Matka Boża nie próbowała szukać rozwiązań, rozumując tylko po ludzku, ale z zaufaniem zwraca się do swojego Syna.

Niech więc dzisiejsze słowo Boże uzdolni nas do bycia prawdziwie mądrymi, czyli opierającymi się na Bogu.

XXI Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Iz 22,19-23 – Klucz domu Dawidowego
Rz 11,33-36 – Hymn na cześć mądrości Bożej
Mt 16,13-20 – Tobie dam klucze królestwa niebieskiego

Słowem, które niby nić przewija się przez dzisiejsze czytania, jest „klucz” – synonim władzy. Proroctwo Izajasza opowie, że niewierny zarządca Szebna zostanie zdjęty z urzędu, a władza będzie przekazana Eliakimowi. Te dwie postacie są symbolami – pierwsza ludzkiej pychy, a druga wierności. Przyrzeczenie dane Eliakimowi zrealizowało się w pełni dopiero
w osobie Jezusa. To Chrystus jest owym „kluczem”, który nadaje sens historii, pokonawszy bramy śmierci. Dzięki zaś zwycięstwu nad złem Chrystus ma też moc przekazać swoją władzę wiernym swoim sługom, aby nadal urzeczywistniali sprawy Królestwa Bożego.

Pozwólmy dziś słowu Bożemu otworzyć w nas to, co jest zamknięte przez grzech.

XX Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Iz 56,1.6-7 – Powszechność zbawienia
Rz 11,13-15.29-32 – Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać miłosierdzie
Mt 15,21-28 – Wiara niewiasty kananejskiej

Apostoł Paweł z pewnym uproszczeniem, zgodnie jednak z ówczesnym sposobem myślenia, dzielił ludzkość na dwie grupy – Żydów i pogan. W historii zbawienia okazało się, że Bóg w swoim miłosierdziu odkupił wszystkich ludzi i to bez względu na pochodzenie. Zapowiedział tę sytuację już prorok Izajasz. Usłyszymy o tym w pierwszym dzisiejszym czytaniu. Natomiast sam Chrystus, doceniając postawę Syrofenicjanki, pokazał, że nie można oceniać ludzi ze względu na ich narodowość. Jedynym właściwym kryterium oceny,
i to przysługującej tylko Bogu, jest wiara.

Oby dzisiejsze słowo Boże oczyściło nas z pragnienia osądzania innych, a wzmocniło wiarę, podobną do wiary kobiety kananejskiej, uważanej za pogankę.

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny – komentarz do czytań

Ap 11,19a;12,1.3-6a.10ab – Wielki znak ukazał się na niebie
1 Kor 15,20-26 – W Chrystusie wszyscy będą ożywieni
Łk 1,39-56 – Bóg wywyższa pokornych

Apokalipsa z języka greckiego – apokalypto – oznacza „odsłaniać” lub też „objawiać” i jest to specyficzny gatunek literacki, pełen różnych symboli i obrazów. Dzisiejsze pierwsze czytanie odsłania przed naszymi oczyma proroczą wizję końca czasów, gdy Niewiasta pokona smoka, którym jest Szatan. Tradycja ową Niewiastę utożsamia z Maryją. Jest tak dlatego, że Ona, będąc Matką Syna Bożego, w swojej pokorze i miłości potrafiła bez reszty zaufać Bogu w każdym wydarzeniu życia. Dowiemy się o tym z hymnu uwielbienia Boga, wyśpiewanego przez Maryję w domu Elżbiety w Ain Karim. Niech zatem Matka Słowa pomoże i nam z radością wychwalać wielkie dzieła Boga, szczególnie te dotyczące naszego odkupienia.

XIX Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

1 Krl 19,9a.11-13 – Bóg objawia się Eliaszowi
Rz 9,1-5 – Izrael jest ludem Bożym
Mt 14,22-36 – Jezus chodzi po jeziorze

Pan Bóg, objawiając się człowiekowi, zawsze pokazuje, że jest potężniejszy od wszystkiego i że jest Panem wszystkiego. Tak było z Eliaszem, gdy przebywał na górze Horeb, która utożsamiana jest z górą Synaj, i podobnie było z Chrystusem, gdy chodził po wodzie jeziora Genezaret. Teofanie, czyli objawienia się potęgi Boga, zawsze w Biblii mają umocnić wiarę ludzi, przypomnieć im o bliskości i dobroci Boga, a także o opiece, jaką ich darzy. Prorok Eliasz z dzisiejszego pierwszego czytania, i Apostołowie, których losy przedstawia Ewangelia, doświadczyli zarówno potęgi Boga, jak i Jego miłosierdzia.

Przybliżmy się więc i my z ufnością do słowa Bożego, by doświadczyć, jak dobry jest Pan.