Święto Podwyższenia Krzyża Świętego – komentarz do czytań

Lb 21,4b-9 – Wąż z brązu znakiem ocalenia
Flp 2,6-11 – Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył
J 3,13-17 – Krzyż narzędziem zbawienia

Dzisiejsze pierwsze czytanie dotyka problemu buntu Izraelitów na pustyni podczas wędrówki do Ziemi Obiecanej, jak również kary zesłanej za rebelię przez Boga. Lekarstwem miał być swoistego rodzaju paradoks – Izraelici mieli bowiem umieścić na palu węża i spojrzenie na ten znak było zbawienne. Widzimy tu pewną zapowiedź tego, czego dokonał Chrystus również na drzewie – na krzyżu został pokonany wąż – Szatan. Na pustyni Izraelitów ocaliło ufne spojrzenie na uczyniony przez Mojżesza znak. Również
i dzisiaj ludzie mogą znaleźć ratunek w spojrzeniu pełnym wiary na Tego, który został „wywyższony” na drzewie krzyża.

Przybliżmy się więc i my do Słowa, które daje życie, lecz nie potępia.

XXIII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Ez 33,7-9 – Obowiązek upominania
Rz 13,8-10 – Miłość jest wypełnieniem Prawa
Mt 18,15-20 – Braterskie upomnienie

Trudnym obowiązkiem wynikającym z miłości bliźniego jest upomnienie. Nie odnosi się on jedynie do funkcji proroczej czy też kapłańskiej, jak można byłoby odnieść takie wrażenie, wysłuchując dziś jedynie czytania z Księgi proroka Ezechiela. Tym, który ustanawia „reguły wspólnoty”, jest Chrystus i to On wskazuje swoim uczniom, a więc również każdemu z nas, na konieczność upominania. Taka postawa nie ma na celu czyjegoś poniżenia, ale dania impulsu do zyskiwania prawdziwego życia w wolności. Człowiek często bowiem nie widzi własnych błędów. Potrzebny jest brat, pełen miłości, i konieczne jest lustro słowa Bożego, aby móc wyeliminować grzech.

XXII Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Jr 20,7-9 – Prorok poddany próbie
Rz 12,1-2 – Rozumna służba Boża
Mt 16,21-27 – Kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie

Każdy człowiek ma swoje powołanie, czyli drogę życia wyznaczoną przez Boga. Jednakże wierność temu powołaniu wymaga niejednokrotnie od człowieka wielkiego samozaparcia i zaufania Bogu. Przekonał się o tym prorok Jeremiasz, którego ogrom zmagań i wątpliwości przedstawi nam dzisiejsze pierwsze czytanie. Również Chrystus nigdy nie ukrywał, że na drodze wierności Bogu będą uczniów czekać różne trudności. Jednakże ten, kto jest wierny, zyskuje nie jakieś tam życie, ale życie naznaczone sensem, miłością i poczuciem prawdziwego spełnienia.

Wsłuchajmy się w dzisiejsze słowo Boże, które z jednej strony niesie nadzieję, a z drugiej jest przestrogą, którą usłyszał św. Piotr w dzisiejszej Ewangelii.

 

26.VIII – NMP Częstochowskiej – komentarz do czytań

Iz 2,2-5 – Góra świątyni Pana
Ga 4,4-7 – Bóg zesłał swojego Syna zrodzonego z niewiasty
J 2,1-11 – Wesele w Kanie Galilejskiej

Dzisiejsze pierwsze czytanie jest hymnem na cześć mądrości, która została stworzona przed wiekami i jest uosobionym atrybutem samego Boga, będąc Jego towarzyszką. Tradycja Kościoła odnosi tę mądrość do Maryi, nazywając Ją Panną Mądrą, człowiek jest bowiem wtedy prawdziwie mądry, gdy wszystkie sytuacje życia odnosi do Boga. I rzeczywiście, Maryja potrafiła właśnie tak żyć. Choćby nawet wydarzenie z Kany Galilejskiej, opisane w dzisiejszej Ewangelii, pokazuje jasno, że Matka Boża nie próbowała szukać rozwiązań, rozumując tylko po ludzku, ale z zaufaniem zwraca się do swojego Syna.

Niech więc dzisiejsze słowo Boże uzdolni nas do bycia prawdziwie mądrymi, czyli opierającymi się na Bogu.

XXI Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Iz 22,19-23 – Klucz domu Dawidowego
Rz 11,33-36 – Hymn na cześć mądrości Bożej
Mt 16,13-20 – Tobie dam klucze królestwa niebieskiego

Słowem, które niby nić przewija się przez dzisiejsze czytania, jest „klucz” – synonim władzy. Proroctwo Izajasza opowie, że niewierny zarządca Szebna zostanie zdjęty z urzędu, a władza będzie przekazana Eliakimowi. Te dwie postacie są symbolami – pierwsza ludzkiej pychy, a druga wierności. Przyrzeczenie dane Eliakimowi zrealizowało się w pełni dopiero
w osobie Jezusa. To Chrystus jest owym „kluczem”, który nadaje sens historii, pokonawszy bramy śmierci. Dzięki zaś zwycięstwu nad złem Chrystus ma też moc przekazać swoją władzę wiernym swoim sługom, aby nadal urzeczywistniali sprawy Królestwa Bożego.

Pozwólmy dziś słowu Bożemu otworzyć w nas to, co jest zamknięte przez grzech.

XX Niedziela Zwykła – komentarz do czytań

Iz 56,1.6-7 – Powszechność zbawienia
Rz 11,13-15.29-32 – Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać miłosierdzie
Mt 15,21-28 – Wiara niewiasty kananejskiej

Apostoł Paweł z pewnym uproszczeniem, zgodnie jednak z ówczesnym sposobem myślenia, dzielił ludzkość na dwie grupy – Żydów i pogan. W historii zbawienia okazało się, że Bóg w swoim miłosierdziu odkupił wszystkich ludzi i to bez względu na pochodzenie. Zapowiedział tę sytuację już prorok Izajasz. Usłyszymy o tym w pierwszym dzisiejszym czytaniu. Natomiast sam Chrystus, doceniając postawę Syrofenicjanki, pokazał, że nie można oceniać ludzi ze względu na ich narodowość. Jedynym właściwym kryterium oceny,
i to przysługującej tylko Bogu, jest wiara.

Oby dzisiejsze słowo Boże oczyściło nas z pragnienia osądzania innych, a wzmocniło wiarę, podobną do wiary kobiety kananejskiej, uważanej za pogankę.